home artikelen lezingen e-books videoblogs

De Reacties 1-van-3

Door: Nourdeen Wildeman
Datum: 20 augustus 2009
Waar: Nederlandse Islamitische Omroep (NIO)


Sinds ik ben bekeerd tot de Islam heb ik een hoop vragen voor mijn kiezen gekregen. Een aantal van deze vragen en de bijbehorende antwoorden heb ik verwerkt tot columns voor deze website. Echter ben ik nog niet ingegaan op de op-een-na meest gestelde vraag: hoe reageerde je omgeving? In deze korte serie van drie columns geef ik antwoord op die vraag door mijn omgeving zelf aan het woord te laten. Dit is het eerste deel, waarin mijn vader centraal staat.

Wat voor de meeste bijna-bekeerlingen erg spannend is, is het moment waarop zij 'uit de kast komen'. Het moment waarop zij hun ouders vertellen dat ze hebben besloten om moslim te worden. Voor mijn vader was dit echter geen echte verassing. "Nee, dat was geen verassing voor me, dat zag ik al een tijdje aankomen. Vooral omdat je al langere tijd aan het lezen en vertellen was over de islam". Mijn vader is zelfs mee gegaan naar de moskee toen ik de shahada, de geloofsgetuigenis, uitsprak. "De ontvangst in de moskee was erg vriendelijk en hartelijk; omdat ik het toen nogal aan mijn rug had kreeg ik gelijk een stoel aangeboden en hoefde niet op de grond te zitten. Er heerste een sfeer van openheid wat de mogelijkheid bood om alles op video vast te leggen".

Mijn vader is een atheïst, hoewel ik vermoed dat hij er liever geen label op plakt. Zelf was ik dat vroeger ook, maar op dat vlak is dus nogal wat veranderd. Wat vindt mijn vader ervan dat zijn zoon nu een religieus leven lijdt? "Ik vind dat ieder mens vrijelijk zijn mening moet kunnen uiten, ook al hoeft niet alles gezegd te worden wat gedacht wordt. Daarbij verwijs ik je naar artikel 1 van de Nederlandse Grondwet, daarin staat heel goed verwoord wat voor mij basis uitgangspunten zijn. Zoals je weet ben ik ook voor een strikte scheiding tussen staat en religie; we zijn erg bevoorrecht dat we in een land leven waar dat allemaal mogelijk is. In het verlengde van bovenstaande vind ik dat ouders hun kinderen wel moeten sturen naar goede adviezen, maar niet het gedachtegoed van hun kinderen moeten bepalen en hen vrij moeten laten in hun uiteindelijke keuzes als ze oud genoeg zijn om die overwogen te maken".

Ik word nogal eens aangesproken op mijn keuze, maar ja, dat was mijn eigen keuze. Hoe zit dat met mijn vader? Het was niet zijn keuze dat ik moslim ben geworden. Wordt hij hier wel eens over aangesproken? "Zo af en toe zijn er inderdaad mensen die vragen hoe dat nou met jou met de islam zit. Zij vragen weinig over de islam, maar meer over wat ik er van vind dat jij moslim bent geworden. Ik vertel meestal een verhaal zoals ik dat hierboven heb gedaan. Op zich vind ik het leuk als mensen ergens in geïnteresseerd zijn en er iets over vragen".

Mijn vader heeft zelfs een steentje bijgedragen aan de ontwikkeling van mijn website, moskeewijzer.nl, door een groot aantal adressen te bezoeken. Waarom? "Als ouder probeer ik zoveel mogelijk onze kinderen (en familie en vrienden) te helpen, ook al komt mij dat niet altijd uit. Helaas zie ik teveel kinderen/mensen waarvan de ouders mijns inziens te weinig voor hun kinderen doen of gedaan hebben. Bovendien krijg je zo te maken met dingen die niet noodzakelijk in je eigen interessesfeer liggen en kom je beter te weten wat hen bezig houdt. Na eerst kort verteld te hebben waarvoor ik kwam werd ik bijna overal heel hartelijk ontvangen; had volgens mij niets te maken met het feit of ik wel of niet moslim ben. Het leukst heb ik ervaren dat ik erg gastvrij ontvangen werd, dat het een hoog thee drinken gehalte had en hoe blij mensen waren dat er iemand interesse in hen toonde".

In het volgende deel staat mijn moeder centraal, die juist een Christelijke achtergrond heeft. Hoe kijkt zij naar mijn bekering tot islam? Hoe gaat dat samen met haar religieuze achtergrond? Welke rol speelt Islam hierdoor in haar leven? Op deze en andere vragen vindt je in de volgende column het antwoord!