home artikelen lezingen e-books videoblogs

De discipelen van Wilders

Door: Nourdeen Wildeman
Datum: 9 april 2009
Waar: Nederlandse Islamitische Omroep (NIO)


Sinds Geert Wilders zich afsplitste van de VVD stond hij in de spotlights. In het prille begin van de Partij voor de Vrijheid (PVV) werd hij door weinig mensen serieus genomen. Tegenwoordig is het normaal om te zeggen dat je Wilders stemt. Deze verschuiving is ook andere partijen opgevallen: zij moeten zich aanpassen. Maar hoe?

De ChristenUnie heeft het antwoord; tijdens hun eerste 'Islam-congres' presenteerde Gert-Jan Segers, directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie, de nieuwe visie van zijn partij. Uit interesse reisde ik af naar Amersfoort.

Het gewicht van de dag ligt in het middagprogramma. Segers stelt hierin vast dat de God van de moslims niet dezelfde God is als die van de christenen. Verder heeft de Islam "historisch gezien nadrukkelijk een anti-Christelijk karakter". Reden: Moslims geloven in Jezus maar niet als Zoon van God. Hierdoor kunnen er nooit (!) structurele bondgenootschappen met Moslims ontstaan. Wél ziet Gert-Jan Segers verbondenheid met Joden (die het bestaan van Jezus geheel ontkennen).

Segers heeft goed gekeken naar Wilders. Hij doet of hij spreekt over de islam, maar feitelijk spreekt hij over integratieproblemen en mensenrechten in het Midden-Oosten. Juist niet-islamitisch gedrag van 'nieuwkomers' associeert hij met islam. Mensen die zich niet gedragen op straat, mensen die geen Nederlands spreken. Natuurlijk haalt hij Mohammed B. aan. Niet alleen zijn 'nieuwkomers' gevaarlijk, ze zijn ook gestoord. Ze hebben 7x meer kans op schizofrenie! Maar de ChristenUnie heeft dé oplossing. Het wordt tijd dat ze "het stokje van Geert Wilders (PVV) overneemt".

Gelijkheid? Moslims hebben dezelfde rechten als christenen. Maar feestdagen en de gebedsoproep (met kerkklok) zijn geen rechten, maar véérrechten, zo redeneert men. Daar hebben moslims géén recht op.

De dag is bijna voorbij, ik heb nauwelijks iets gehoord over de islam. Ik vraag Gert-Jan Segers waarom ik, als moslim (maar niet-immigrant) mijn stem aan de ChristenUnie zou moeten geven. Dan blijkt dat praten over de islam, zonder integratieproblematiek, een stuk lastiger is. In eerste instantie zegt Segers dat er naast mij een vrouw zit die in Egypte besloot om christen te worden en hierdoor moest vluchten. "Daar is geloofsvrijheid niet veilig, hier wél! Dat is een fundamenteel onderscheid en dat moeten wij koesteren". Egypte?!? Wat heb ik met Egypte te maken? Later bedenkt hij gelukkig hetzelfde: "Het heeft geen zin om jou te zeggen van 'ja, in Egypte is het mis'. Dat is niet fair." Zijn eigen bijdrage aan deze godsdienstvrijheid in Nederland is trouwens niet groot: "het is mij in de schoot geworpen".

Zojuist las ik op hun website het verslag van deze bijeenkomst. Ook mijn vraag kwam daar in voor. Tot mijn verbazing staat er dat de ChristenUnie vecht voor de vrijheid om voor je geloof uit te komen, "inclusief de vrijheid om je religie publiek handen en voeten te geven". Dat is toch wel héél iets anders. Nee, voor geloofwaardigheid hoef je niet bij de ChristenUnie te zijn. Gelukkig hebben we de opname nog.